Trening progresywny

2010-04-08

Trening progresywny

Trening progresywny, opisany poniżej, bez wątpienia przewyższa tradycyjne metody treningowe. W tych ostatnich z reguły powtarza się jeden, określony strzał w kółko i na okrągło, co bywa nudzące i zniechęcające. Pozwala to na opanowanie jednego ściśle określonego strzału o danym stopniu trudności. Strzały w ćwiczeniach progresywnych ciągle się zmieniają, co zmusza cię do koncentracji przy każdym uderzeniu, nie pozwala popaść w rutynę. Ponadto poziom trudności tych ćwiczeń automatycznie dostosowuje się do twojego poziomu gry i stopniowo go podwyższa. Efekty treningu progresywnego widać już podczas wykonywania ćwiczeń, bez konieczności zapisywania wyników i porównywania ich z poprzednimi. Ogromną zaletą jest też to, że prawie każdemu ćwiczeniu można nadać charakter progresywny. Liczba takich ćwiczeń jest nieograniczona.

Zacznijmy od ćwiczenia cofki (rys. 1). Bila wbijana znajduje się blisko łuzy narożnej. Numerami 1-8 zaznaczono położenie białej. Twoim zadaniem jest wbicie bili „obiektowej” i cofnięcie białej co najmniej na pozycję startową. Zaczynasz z pierwszego diamentu, jeżeli uda Ci się wbić bilę i cofnąć białą na 1 diament lub dalej, przechodzisz na pozycję 2 (drugi diament). Teraz wbijasz bilę zaczynając z białą na drugim diamencie i musisz ją cofnąć co najmniej na drugi diament, żeby „awansować” na pozycję 3, itd. Jeżeli nie wbijesz bili, lub nie cofniesz białej wystarczająco, przesuwasz białą spowrotem o 1 diament. Celem ćwiczenia jest wbicie w ten sposób 15 bil – „awansując” po dobrze wykonanym ćwiczeniu i „cofając się” po pomyłce. Systematyczne wykonywanie tego ćwiczenia sprawi, że piętnastą bilę będziesz wbijał z coraz odleglejszej pozycji, więc twoje umiejętności wzrosną.

Rys. 1 Punkty 1-8 określają położenie białej bili.


Możesz uznać, że posiadasz „jakieś tam” umiejętności jeżeli będziesz na pozycjach 3-5. Powinieneś być z siebie w pełni zadowolony, kiedy dojdziesz do pozycji 6. Zazwyczaj w grze nie spotyka się sytuacji, w których trzeba użyć więcej wstecznej rotacji niż w tym wariancie.

Nieco łatwiejszym jest wykonanie powyższego ćwiczenia w wersji „stop”. Ustawienia białej są te same, ale po każdym wbiciu białą należy zatrzymać, a nie cofnąć. Sukces – przesunięcie białej o diament dalej. Porażka – przesunięcie białej o diament bliżej.

Na rys. 2 przedstawiono ćwiczenie celowania (mierzenia, wbijania). Tu nie ważne jest co stanie się z białą po wbiciu bili obiektowej. Ważne jest tylko wbicie. Bilę wbijaną ustawiamy na punkcie a białą w pozycjach 1-7, w odległości diamentu od bandy. Wykonując to ćwiczenie możesz spróbować znaleźć swój „punkt 50-50” – miejsce, z którego wbijasz z 50%-ową skutecznością. Aby znaleźć ten punkt nie musisz przesuwać białej” skokowo” o jeden diament, ale np. o pół albo ¼ diamentu. Jest to miejsce wyznaczające twój aktualny poziom. Jeżeli chcesz znaleźć punkt z którego wbijasz 2/3 bil (67%), przesuwaj białą o dwie pozycje w tył jeżeli się pomylisz i jedną pozycję „do góry” jeżeli wykonasz strzał poprawnie.

Rys. 2

Artykuł źródłowy

Autor: Bob Jewett

Tłumaczyła: Ewa Pawińska