Jak dbać o kij bilardowy

Przybysz Wojciech, 2008-02-11

 
         Jak każdy myśliwy zobowiązany jest, by dbać o własną broń, tak samo każdy gracz – zawodnik, czy miłośnik gry w bilard powinien dbać o swój kij.

         Kij bilardowy to nie jest taki zwykły kawałek patyka, a raczej bardzo precyzyjne urządzenie wykonane z ogromną pieczołowitością, gdzie proces produkcji trwa nieraz wiele miesięcy, a nawet lat i jest bardzo skomplikowany. Wszystko celem uzyskania specjalnych właściwości potrzebnych do gry.

         Wiele osób może przyjmować to z niedowierzaniem, ale prawda jest taka, że różnica między dobrym, profesjonalnym kijem, a zwykłym tanim, jakie przeważnie są w klubach czy pubach, jest taka jak między zwykłym instrumentem smyczkowym, a skrzypcami Stradivariusa.

         Profesjonalny kij, poza tym, że można nim mocno uderzyć w bilę, jest instrumentem delikatnym i narażonym na wiele niebezpieczeństw.

         Dlatego kij należy chronić :

- przed upadkiem na ziemię np. ze stołu lub opartego o stół. Upadek kija często kończy się powstaniem wgnieceń bądź odprysków lakieru rękojeści.  Natomiast wgniecenia powstałe od uderzenia w ostre kanty, zwłaszcza w szczytówce są  drażniące i wyczuwalne podczas przesuwania kija  po ręku  w trakcie gry. Uszkodzenie rękojeści wpływają ujemnie na urodę kija. Trzeba pamiętać, że wiele kijów jest wykonywanych przez prawdziwych artystów sztuki zdobniczej.

          Upadek kija na ziemię może grozić także uszkodzeniem złączki kija, bądź jego skrzywieniem.

- kij należy chronić również przed wysokimi temperaturami, bądź gwałtownymi zmianami temperatur. Poważnym błędem wielu posiadaczy, ale także sprzedawców, jest przechowywanie kijów w sąsiedztwie grzejników, kominków, itp. Wysokie temperatury mogą doprowadzić do gwałtownego przesuszenia drewna i odkształcenia się – wykrzywienia kija, a zwłaszcza najcieńszej części szczytowej.

           Podobnie wygląda sytuacja w przypadku poddania kija bilardowego działaniu niskich temperatur. Krótko mówiąc pozostawienie sprzętu np. w bagażniku samochodu przy dużym mrozie również może skończyć się jego wykrzywieniem.

- niewłaściwa konserwacja. Wiele osób chcąc na skróty normalnego użytkowania,  wyczyścić zabrudzoną szczytówkę często chwyta za papier ścierny i w ten sposób usuwa zabrudzenia doprowadzając ją do pierwotnego wyglądu. Jest to błędna metoda, która skutkuje usunięciem specjalnej powłoki ochronnej szczytówki powstałej w wyniku skomplikowanego procesu produkcji, polegającego na wielokrotnym toczeniu w trakcie długiego procesu suszenia. Ta pracochłonna metoda powoduje utwardzenie i zamknięcie porów drzewa wierzchniej części szczytówki, zapobiegając wygięciu kija, jednocześnie chroniąc go przed zmianami atmosferycznymi.

           Używając papieru ściernego niszczymy powłokę ochronną. Pamiętać należy, że powierzchnia szczytówki pokryta jest również specjalnym woskiem dodatkowo zabezpieczającym przed chłonięciem wilgoci. Używając papieru ściernego doprowadzamy do zmniejszenia grubości kija, a w przypadku kijów fiberglasowych do nieodwracalnego uszkodzenia wierzchniej warstwy żelkotu i pojawienia się ostrych kawałków – włosów włókna szklanego, co całkowicie uniemożliwia grę.


                                KONSERWACJA

Szczytówkę należy przede wszystkim myć i czyścić specjalnie do tego przystosowanymi środkami i szmatkami. Na rynku dostępnych jest wiele środków czyszczących, np. nasączone chusteczki, które skutecznie usuwają bród, a jednocześnie uzupełniają wierzchnią warstwę wosku i jedwabiu. Bardzo dobre do czyszczenia szczytówki są szmatki typu frote lub najnowszy wynalazek – ściereczki z mikrofibry (do drzewa), do tego należałoby użyć specjalny środek „typu cue doctor” bądź „shaftconditioner”. Na wyczyszczoną szczytówkę dodatkowo możemy nałożyć i wetrzeć cienką warstwę wosku zwanego pod potoczną nazwą „frencz cue wax”. Wosk wcierany mocno pocierając wiele razy szmatką. Dobrze wtarty wosk bardzo dobrze chroni kij przed nadmiernym wysychaniem i przed wilgocią. Dodatkowo szczytówka staje się bardzo przyjemna w dotyku podczas przesuwaniu jej po ręku oraz odporna na zabrudzenie.

           Dla lepszego przesuwania po ręku i zmniejszenia tarcia dodatkowo możemy użyć specjalnego jedwabiu „cue silk”, wcierając go również w szczytówkę

- PAPIER ŚCIERNY – w przypadku bardzo silnego zabrudzenia szczytówki, gdy inne metody nie skutkują, możemy delikatnie użyć papieru ściernego. Ale uwaga - użycie papieru powinno być traktowane jako ostateczność, gdyż powoduje zmniejszenie objętości szczytówki. Jedno czyszczenie szczytówki powoduje utratę 0,25 mm. z  objętości. Po czterech czyszczeniach szczytówka traci 1 mm. Wraz ze zmniejszeniem objętości kija zanika jego specjalna powłoka wytworzona w trakcie skomplikowanego procesu produkcji. Kij może utracić także swoje unikalne właściwości charakterystyczne dla danej marki, staje się tez mniej odpornym na działania atmosferyczne,  a co za tym idzie na wykrzywienie. Dlatego powtarzać będę do znudzenia, że użycie papieru ściernego do czyszczenia szczytówki jest ostatecznością. Czyszczenie takie należy wykonywać bardzo ostrożnie i delikatne i tylko drobnoziarnistym papierem ściernym, w następującej kolejności:

          Gradacja – 1000      I czyszczenie

          Gradacja – 1500      II czyszczenie  }    1      czyszczenie

          Gradacja – 2000      III czyszczenie

Czyszczenia należy dokonać w taki sposób, aby szczytówka była poddana działaniu papieru ściernego równomiernie. Najlepiej czynność taką wykonać na specjalnej tokarce do kijów. Kolejność z użyciem różnej gradacji papierów ściernych podana powyżej, oprócz czyszczenia kija powoduje wygładzenia powierzchni i zasklepienie się porów drzewa, inaczej mówiąc zagęszczenie wierzchniej części szczytówki – co czyni ją bardziej wytrzymałą.

          Po zakończeniu szczytówkę woskujemy, a po wyschnięciu wosku polerujemy szmatką.

          KIJE FIBERGLASS - OWE wyłącznie myje się za pomocą środków myjących i rozpuszczających bród w płynie. Do kijów fiberglass  nie wolno używać papierów ściernych oraz środków czyszczących – drapiących.

                               PRZECHOWYWANIE :

- kije bilardowe profesjonalne jak i amatorskie powinny być przechowywane w temperaturze najlepiej pokojowej 16° – 24° C w pomieszczeniach wentylowanych. Sposób przechowywania powinien być taki, aby  uniemożliwić działanie jakichkolwiek naprężeń na kij. Np. fatalnym wynalazkiem obrazującym powyższe jest tzw. wieszak na kij poziomy tzn. dwa uchwyty – haki rozstawione w odstępie ok. 120 cm. od siebie i kij leży poziomo na hakach. Włos na głowie się jeży, gdy widzę takie obrazy. Dodam że na tego typu wieszakach może znajdować się co najwyżej podpórka do kija, ale nigdy dobry kij bilardowy, który leży cały czas pod naprężeniem własnego ciężaru ok. 600 g.

          Najbezpieczniejszymi sposobami  przechowywania kija bilardowego są:

1.  Wieszak tzw. pionowy gdzie kij stoi na swoim zderzaku, a u góry jest uchwycony za szczytówkę.

2. Futerał (walizka) na kij – najlepiej sztywny.

Kije przechowujemy z dala od grzejników, kominków, w pomieszczeniach suchych i wentylowych.

Autor: Przybysz Wojciech
Wszelkie Prawa Zastrzeżone